خوب می دونم

ساده راه برو,

اما در برخورد با دیگران ساده نباش,

                              سادگی ات رانشانه میگیرند, برای درهم شکستن غرورت

این روزها که می گذرد یک ترانه تلخ قصه ی تنهایی مرا می سراید. سمفونی گوش خراشی است.

روزهاست پنبه دگر فایده ندارد.......

باید باور کنم تنهایم

همه خودم را مال تو کرده ام؛ چقدر دنیای تو بزرگ است هنوز از تنهایی سخن می گویی؟؟

چقدر کم هستم!!!

دوست داشتن یعنی اینکه باورش داشته باشی .

 دوست داشتن یعنی اینکه میدونی به یادت نیست و حتی آدم حسابت نمی کنه ولی ...

 با تموم وجود باورش داشته باشی و از ته قلبت براش آرزو کنی که همیشه سالم باشه

 دوست داشتن یعنی اینکه میدونی دلت پیشش گیره ولی خب روت نشه بری

 و بهش بگی دوستت دارم .

 دوست داشتن یعنی تموم خطر ها و بلا ها رو به جون بخری ولی حاضر باشی

 فقط یه دقیقه جواب سلامت رو بده و حالت رو بپرسه ...

 دوست داشتن یعنی اینکه با تموم وجودت قبولش کنی....

 دوست داشتن یعنی اینکه امید داشته باشی که یه روزی بهش میرسی ..

 حتی اگه اون روز توی قصه ها و افسانه ها باشه....

 دوست داشتن یعنی اون لحظه هایی که روبروش نشستی و داری نگاش می کنی

 و یواشکی اشک میریزی تا اون متوجه نشه ولی می بینی اون اصلا حواسش بهت نیست

 و داره کار خودش رو می کنه ...

 دوست داشتن یعنی اینکه هر لحظه از خدا بخوای اونو بهت بده....

 دوست داشتن یعنی وقتی اونو میبینی دست و پات سست بشه وقلبت تند تند بزنه نتونی بگی سلام ....

بیا  بشین  کنارم

نه  بشین  روبروم

حالا  سرتو  بگیر   بالا

صاف  تو چشام  نگا  کن

 توی  چشامو  میتونی  بخونی ؟

دستامو  میبینی؟

دساتو  بذار  روش

پوستمو ، حرارتشو حس میکنی؟

اصلن  میدونی  چی  میخوام  بهت   بگم ؟

این ضرب المثل از آنجا باب شد که در زمان قدیم ، شخصی خطایی مرتکب شد ، حاکم دستور داد برای مجازات خطایی که مرتکب شده بود ، یکی از این سه راه را انتخاب کند: یا صد ضربه چوب بخورد ، یا یک من پیاز بخورد ، یا اینکه صد تومان پول بدهد.

مرد گفت: «پیاز را می خورم.» یک من پیاز برای او آوردند. مقداری از آن را خورد ، دید دیگر قادر به خوردن بقیه اش نیست. گفت:  «پیاز نمی خورم ، چوب بزنید.» به دستور حاکم او را برهنه کردند. چند ضربه چوب که زدند بی طاقت شد و گفت: «نزنید ، پول می دهم.» او را نزدند و صد تومان را داد .

بیچاره هم پیاز را خورد و هم چوب را ، آخر سر صد تومان جریمه را هم داد.

تعليم و تربيت ، دانه اي در درون شما نمي کارد ، اما دانه هاي شما را مي روياند.

... جبران خليل جبران ...

من سکوت را از آدم پرگو آموختم ، برداري را از نابردبار و مهرباني را از نامهربان . اما عجيب است که قدردان اين آموزگاران نيستم.

... جبران خليل جبران ...

در تعليم و تربيت ، ذهن به تدريج از تجربيات علمي به نظريات عقلاني ، تجربه معنوي و سپس به سوي خدا رهسپار مي شود.

... جبران خليل جبران ...

تعليم و تربيت ، دانه را آبياري مي کند ، اما از پيش خود دانه اي به شما نمي دهد.

... جبران خليل جبران ...

نمی دونی، نمی دونی وقتی چشمات پر خوابه،
به چه رنگه، به چه حاله
مثل یک جام شرابه
نمی دونی ، نمی دونی چه عمیقه ، چه سخنگو مثل اشعار مسیحایی حافظ ،
یه کتابه یه کتابه
مثل یک جام شرابه
نمی دونی ، نمی دونی که چه رنگه ، چه قشنگه ، رنگ آفتاب بهاره ،
مثل یک جام بلوره شایدم چشمه ی نوره
مثل یک جام شرابه نمی دونی که دل من توی اون چشمای شوخت،
روی اون برکه ی آروم یه حبابه یه حبابه
مثل یک جام شرابه
نمی دونی و به جز من دگری هم نمی دونه ،
که یه دنیا توی اون چشم سیاهه
هرکی گفته ، هرکی می گه ،
همه حرفه تو رو می خواد بفریبه
جز دل من که پر از عشق و جنونه حرف اون چشم سیاهو
دل دیگه نمی دونه چشم دیگه نمی خونه
نمی دونی، نمی دونی وقتی چشمات پر خوابه،
به چه رنگه، به چه حاله
مثل یک جام شرابه

جانی کوچولو با پدر و مادر و خواهرش سالی برای دیدن پدربزرگ و مادربزرگ
رفته بودن به مزرعه. مادربزرگ یه تیرکمون به جانی داد تا باهاش بازی کنه.
موقع بازی جانی به اشتباه یه تیر به سمت اردک خونگی مادربزرگش پرت کرد که به سرش خورد و اونو کشت.

جانی وحشت زده شد...لاشه رو برداشت و برد پشت هیزم ها قایم کرد. وقتی سرشو بلند کرد دید که خواهرش همه چیزو دیده ... ولی حرفی نزد.

مادربزرگ به سالی گفت: " توی شستن ظرفها کمکم کن" ولی سالی گفت: " مامان بزرگ جانی بهم گفته که میخواد تو کارای آشپزخونه کمک کنه" و زیر لبی به جانی گفت: " اردکه رو یادت میاد؟" جانی ظرفا رو شست.
بعداز ظهر اون روز پدربزرگ گفت که میخواد بچه ها رو ببره ماهیگیری ولی مادربزرگ گفت: " متأسفانه من برای درست کردن شام به کمک سالی احتیاج دارم" سالی لبخندی زد و گفت: " نگران نباشید چون که جانی به من گفته میخواد کمک کنه" و زیر لبی به جانی گفت: " اردکه رو یادت میاد؟"  اون روز سالی رفت ماهیگیری و جانی تو درست کردن شام کمک کرد.

چند روزی به همین منوال گذشت و جانی مجبور بود علاوه بر کارای خودش کارای سالی رو هم انجام بده. تا اینکه نتونست تحمل کنه و رفت پیش مادربزرگش و همه چیز رو بهش اعتراف کرد. مادربزرگ لبخندی زد و اونو در آغوش گرفت و گفت: " عزیز دلم میدونم چی شده. من اون موقع کنارپنجره بودم و همه چیزو دیدم؛ اما چون خیلی دوستت دارم بخشیدمت. من فقط میخواستم ببینم تا کی میخوای به سالی اجازه بدی به خاطر یه اشتباه تو رو در خدمت خودش بگیره!"

      **************************************************
گذشته شما هرچی که باشه، هرکاری که کرده باشید... هرکاری که شیطان دائم اون رو به رُختون می کشه ( دروغ، تقلب، ترس، عادتهای بد، نفرت، عصبانیت، تلخی و...) هرچی که هست، باید بدونید که خدا کنار پنجره ایستاه بوده و همه چیز رو دیده. همه زندگیتون، همه کاراتون رو دیده. اون میخواد که شما بدونید که دوستتون داره و شما رو بخشیده... فقط میخواد ببینه تا کی به شیطان اجازه میدید به خاطر این کارا شما رو در خدمت بگیره!
بهترین چیز درباره خدا اینه که هر وقت ازش طلب بخشایش میکنید نه تنها می بخشه بلکه فراموش هم میکنه.
همیشه به خاطر داشته باشید:

                        *خدا پشت پنجره ایستاده*

توی قصابی بودم که پیرزنی آمد تو و یک گوشه ایستاد ... یک آقای خوش تیپی هم آمد تو گفت : ابرام اقا قربون دستت پنج کیلو فیله گوساله بکش عجله دارم ...

آقای قصاب شروع کرد به بریدن فیله و جدا کردن اضافه هاش ... همینجور که داشت کارش را می کرد رو به پیرزن کرد گفت: چی میخوای ننه ؟

پیرزن اومد جلو یک پونصد تومنی مچاله گذاشت تو ترازو گفت: همینه گوشت بده ننه !

قصاب یک نگاهی به پونصد تومنی کرد گفت: پونصد تومن فَقَط اشغال گوشت میشه ننه ... بدم؟! پیرزن کمی فکر کرد و گفت: بده ننه!

قصاب آشغال گوشت های اون جوان را می کند ومی گذاشت برای پیرزن ... جوانی که فیله سفارش داده بود همینجور که با موبایلش بازی می کرد گفت: اینارو واسه سگت میخوای مادر؟! پیرزن نگاهی به جوان کرد گفت: سگ؟!! جوان گفت: اره ... سگ من این فیله هارو هم با ناز می خوره ... سگ شما چجوری اینارو می خوره؟!
پیرزن گفت: میخوره دیگه ننه ... شکم گشنه سنگم میخوره ... جوان گفت: نژادش چیه مادر؟! پیرزنه گفت: بهش میگن توله سگ دوپا ننه ...ایناره برای بچه هام میخوام ابگوشت بار بذارم ! جوونه رنگش عوض شد ... چند تیکه بزرگ از گوشتهای فیله رو برداشت گذاشت روی آشغال گوشتهای پیرزن ... پیرزن بهش گفت: تو مگه ایناره برای سگت نگرفته بودی؟! جوان با شرمندگی گفت: چرا ! پیرزن گفت: ما غذای سگ نمیخوریم ننه ... بعد فیله ها رو گذاشت آن طرف و اشغال گوشتهایش را برداشت و رفت !

قصاب هم شروع کرد به وراجی که: خوبی به این جماعت نیومده آقا ... و از این چرندیات ... و من همینطور مات مانده بودم ...

بهتر است روی پای خود بمیری تا روی زانو‌هایت زندگی کنی ...

یکی از کشاورزان منطقه ای، همیشه در مسابقه‌ها، جایزه بهترین غله را به ‌دست می‌آورد و به ‌عنوان کشاورز نمونه شناخته شده بود. رقبا و همکارانش، علاقه‌مند شدند راز موفقیتش را بدانند. به همین دلیل، او را زیر نظر گرفتند و مراقب کارهایش بودند. پس از مدتی جستجو، سرانجام با نکته‌ عجیب و جالبی روبرو شدند. این کشاورز پس از هر نوبت کِشت، بهترین بذرهایش را به همسایگانش می‌داد و آنان را از این نظر تأمین می‌کرد. بنابراین، همسایگان او می‌بایست برنده‌ مسابقه‌ها می‌شدند نه خود او!

کنجکاویشان بیش‌تر شد و کوشش علاقه‌مندان به کشف این موضوع که با تعجب و تحیر نیز آمیخته شده بود، به جایی نرسید. سرانجام، تصمیم گرفتند ماجرا را از خود او بپرسند و پرده از این راز عجیب بردارند.

کشاورز هوشیار و دانا، در پاسخ به پرسش همکارانش گفت: «چون جریان باد، ذرات بارورکننده غلات را از یک مزرعه به مزرعه‌ دیگر می‌برد، من بهترین بذرهایم را به همسایگان می‌دادم تا باد، ذرات بارورکننده نامرغوب را از مزرعه‌های آنان به زمین من نیاورد و کیفیت محصول‌های مرا خراب نکند!»

همین تشخیص درست و صحیح کشاورز، توفیق کامیابی در مسابقه‌های بهترین غله را برایش به ارمغان می‌آورد.

“گاهی اوقات لازم است با کمک به رقبا و ارتقاء کیفیت و سطح آنها، کاری کنیم که از

تأثیرات منفی آنها در امان باشیم”

 بايک بغل ياس منتظرت مي مانم

   دلواپسي هايم را به شب مي بندم

      قاصدکهاي خيالم را به سويت پرواز مي دهم

         ترنم صدايت وجودم را ازعشق سرشار مي کند

            ديگر از نامردي ها خسته ام و زير سکوت قلبهاي آهني مي شکنم

                من تو را و يادت را همچو مرواريدي گرانبها در صدف امن و امان قلبم جاي ميدهم

                                                                                        تا از گزند فراموشي در امان باشد   ...

مي گويند: بتاب !
از بدو دلدادگي تا انتهاي سرگشتگي !
و من؛ مات! تنها در افکار خود سايه روشن مي زنم !
مي گويند: بخوان !
از ابتداي خلقت تا روزهاي نيامده !
و من؛ مبهوت! در آشفتگي خود فرياد مي زنم !
مي گويند: برقص !
از بلنداي ناز تا خواهش نياز !
و من؛ بي تاب! دوش به دوش پروانه ها ديوانه مي شوم !
مي گويند: بمان !
از ديروز روز تا فرداي شب !

و من...
و من مي روم !
که شامگاهان بي روزن به استجابت صبح ننشسته اند !
مي روم که آغاز کنم !
از امروز روز تا فرداي روزتر؛
اما؛
آخر بي همسفر که نمي شود پريد !
بايد تو باشي تا شوق رسيدن معنا بگيرد !
تو بالهاي مرا بگيري و من دستان تو را !
و سرود رفتن و رفتن را تا فرداها در گوش جانم زمزمه کني !

دستهايم را که ميگيري ...

حجم نوازش لبريز ميشود!

گويي تمام رزهاي زرد باغها

با دستهاي بي دريغ تو

براي من

چيده ميشوند

و قلب من

پرنده اي ميشود

به پاکي بيکران نگاهت

پر ميکشد ...

و در آن وسعت بي انتها

در خاکستري اندوه ابرها

گم ميشود

دستهايم را که ميگيري ...

نگاهم

اين قاصدک هاي بي تاب هزاران شور

در آبي فضا رها ميشوند

و بغض گريه ها

از شنيدن نفس زدن هاي روح

زير هجوم آوار سرنوشت

بي صدا شکسته ميشود ...

دستهايم را که ميگيري ...

عبور تلخ زمان را

ديگر

نميخواهم که باور کنم .....

او را از من گرفتند بی آن که بدانند با من چه می کنند

گناهی بر آنان نیست مقصر منم.

سر راهم سبز شدند و آسان بردندش

گناهی بر آنان نیست مقصر منم.

کسی او را نگرفت خودم دادمش ....  چه آسان و ساده

مقصر منم.

او را از دست دادم و به بیهودگی رسیدم ...

در تاریک ترین لحظه ها به روشنایی اش دادم

 و در تنها ترین اوقات به آنها سپردمش.

سکوتم از دستم رفت و گناه از دست رفتنش بر من است

آری مقصر منم

آیا مردم موفقی كه همواره محزون و غمگین اند دیده اید؟ شاید بسیار فكر كنید و موردی بخاطر نیاورید. گاردیان انلیمیتت در مقاله ای دستورالعملی داده است به این قرار: «اگر  شاد باشید قطعاً در زندگی پیش خواهید افتاد.» این دستور العمل نشان  می دهد كه مردم شاد دوست دارند كه تجارب جدید را امتحان كنند. و همواره بدنبال رقابت با دیگران هستند. و این اقدام آنها منجر به موفقیت آنها در حرفه، سلامتی و روابط اجتماعی می شود.

كاملاً منطقی است زیرا تمایل به امتحان تجارب جدید، روشی برای بیان قدرت ابتكار و خلاقیت است، و مردم خلاق تمایل دارند كه در حل مسایل و سؤالات مشكل موفق باشند. بنابراین اگر چنین افرادی با سؤالات مشكل درگیر باشند موفق تر خواهند بود.

همچنین توجه داشته باشید كه شادی می تواند منجر به بالا رفتن قدرت سیستم ایمنی بدن شود و بنابراین افراد شادتر سالم تر خواهند بود. فواید شادی بهترین شرایط را برای افزایش افكار و احساسات مثبت فراهم می كند. اگر چه شادی بایستی سنجیده و منطقی باشد، پروف لیوبمیرسكی (كسی كه تحقیقاتش در رسانه های روانشناسی امروزی منتشر می شود.) بیان كرده است ...” تجربه ما ثابت كرده است كه بهتر است مردم غمگین در زندگی شان با انجام كارهایی كه باعث شادی شان حتی به طور موقتی می شود تكرار احساسات مثبت را امتحان كنند.“

اما هشداری وجود دارد كه عوامل شادی ساز نباید خطرناك باشد، مانند رانندگی سریع یا مواد مخدر،مثل بعضی شكلاتها و قرصها.

تقویت روحیه و شاد بودن می تواند چند فایده داشته باشد ” انسانهای شاد دوست داشتنی تر و اجتماعی ترند. بهتر بر استرس غلبه می كنند و شانس بیشتری برای سلامتی و طول عمر بیشتردارند و....“

با عرض معذرت مي خوام نامه هاتو پاره كنم
كه از دلم بيرون بري قلبتو آواره كنم
با عرض معذرت مي خوام يه حرفي به تو بزنم
فكر نكني دارم نصيحت مي كنم يا حرف بي خود مي زنم
مي خوام بگم من اومدم كه عشقمو پس بگيرم
اين بهتره تا كنج غربت بميرم
يادت مياد خواستي به من نفرت و ثابت بكني
بي خبر از اينكه داري قلبم و عاشق مي كني
اما ديگه تموم شده هر چي كه بوده بين ما
شاهد چشماي ترم كي بوده جز خود خدا
با عرض معذرت مي خوام بگم سراغ من نيا
حتي منو صدا نكن ديگه نپرس چرا چرا؟
برو برو كه قلب من براي تو يه ذره هم جا نداره   
ميخوام فراموشت كنم اين ديگه اما نداره
تا كي بايد كنار تو يه جوري زانو بزنم
كه فكر كني غلامتم لايق اين جور بودنم
تا كي بايد غرورم و پيش دل تو بشكنم
به پاي اطوار و ادات از همه چي دل بكنم
ديشب به خواب من اومد يه لحظه از جداييمون
با عرض معذرت مي خوام خوابم و تعبير بكنم

--------------------------------------------------------

تنهاكسي كه قلبت وپس نمي داد
براي دوست داشتن تو فرصت رو از دست نمي داد
اينو بدون اون غريبه من بودم
توقعم زياد بود براي تو كم بودم
به رسم بي وفايي دل به نگام نبستي
به خاطر غرورت زدي من و شكستي
دلم داره مي سوزه از اين همه دورويي
قند تو دلت اب مي شه چقدر بي چشم و رويي
اين و بدون براي من دنيا به اخر رسيده
دل غريب و بي كسم از عشق تو خير نديده
خدا كنه كه نفرينم دامنت و بگيره
با هم برابر مي شيم وقتي دلت بميره
برو هواتو ندارم برام يه خط قرمزي
حتي ديگه نمي خوامت براي من بي ارزشي

-------------------------------------------------------

چقدر حقيرند مردماني که نه جرأت دوست داشتن دارند، نه اراده‌ي دوست نداشتن ، نه لياقت دوست داشته شدن و نه متانت دوست داشته نشدن؛ با اين حال مدام شعر عاشقانه مي‌خوانند

وقتی پا توی راه میزاری

بپرس

مشورت کن

پر از تجربیات دیگران شو

و ...

و به همه اونا خدا رو اضافه کن.

یقیناً برد با توست